November
19
2010
Escapades van Cabuya
Auteur: KristiAlle vrijwilligers van Rainsong Sanctuary besloten om de dag vrij te nemen en naar Isla Tortuga hoofd. We hadden gedronken de avond tevoren, zodat de boottocht naar het eiland was afgrijselijk. Toen we aan wal vluchtten we uit de boot naar de vaste toevlucht van het strand. Nadat we luierden, gelooide en frolicked in het water een beetje het was lunchtijd. ZumaTours maakte een geweldige feest, sommigen hadden tonijn en anderen hadden kip, geserveerd met aardappelen en een lichte salade. Het smaakte geweldig, we hadden ook vers fruit om te eindigen. Na de lunch was ik te bakken onder de zon, wanneer Sonya op het punt stond te lopen door, maar stopte ze opeens aan mijn voeten, greep ze en begon me te slepen om het water door mijn enkels. Iedereen op het strand gestopt te staren naar het arme meisje krijgt gesleept naar het water. Sonja trok en trok, viel ze op een punt, maar uiteindelijk heb ik de waterkant. Vervolgens heb ik sprong op, rende achter en aangepakt haar in de oceaan. Al met al was het een geweldige dag niet doorgebracht op Rainsong.
De volgende dag Claudia en ik nam een aanbod van enkele lokale vrienden om te leren hoe om te surfen. We hebben gezocht naar de perfecte locatie om te leren, maar de golven waren net zo groot! Claudia en ik vreesde om uit de truck elke keer zijn we gestopt bij een strand met golven die eruit zagen alsof ze ons wilden dooden. Uiteindelijk vonden we een plek waar de golven zag er goed genoeg voor lerenden. Rafa heeft me in de eerste, helaas in deze tijd de golven waren te klein om te surfen. We zaten in het water met mij proberen om gewoon het evenwicht op het bord op mijn buik .. Dit was een moeilijke taak voor mij .. lachen als u dat wenst. Dan wanneer het tijd was om binnen te komen en schakelaar, een enorme golf kwam en klopte me op in het zand. Ik had bouwde een zandkasteel met al het zand dat je wond in mijn bikini. Ik was NIET onder de indruk. Arme Claudia had een korte bocht in het water voordat we besloten om het hoofd inch
De volgende dag om Rainsong was een moeilijke. Een van de baby wasberen, Bandido, was heel ziek. Ze was gewoon liggend in zijn kooi en verloor zijn over-actieve persoonlijkheid. De eigenaar van Rainsong, Maria, de dierenarts gebeld en gevraagd wat er aan hem te geven. De dierenarts stelde voor een medicijn dat Maria gebeurd te zijn in de koelkast, helaas was uitgedroogd. Mary had het geniale idee van toevoeging van water aan de gedroogde je medicatie en het bleek de medicatie tot een pasta. Een van de andere vrijwilligers, Laura en ik keek alleen maar naar elkaar in shock dat Maria dacht dat dit zou een goed plan zijn. Er is geen oneens met Maria helaas. We namen de medicatie in een spuit en kreeg Bandido om het te drinken. Het was zo dik dat ze had een moeilijke tijd om het naar beneden. We gingen met haar naar de "rancho" (voedsel prep-gebied) en besproken hoe hersenloos Mary was voor wat er net was gebeurd. Alle van een plotselinge Bandido begon te schreeuwen. Het was het meest zenuwslopend wat ik ooit heb gehoord. Laura zet Bandido op de begane denken dat ze iets had om haar pijn gedaan. Ze bleef gillen met haar poten rechte in het bijzijn van haar. We rende naar de kamer van Maria en vroeg haar wat we konden doen om haar te helpen. Ze snakte naar adem. Mary al snel de dierenarts gebeld, zodat ze kon horen de geluiden van haar geschreeuw. Maar tegen de tijd kreeg ze via Bandido al hijgde haar laatste adem. Ze overleed in Laura's armen. Ik begon onmiddellijk te huilen en liep de kamer uit. Ik nam de kogel en liep om het nieuws te breken naar de rest van de vrijwilligers om op de boerderij. Iedereen was geschokt dat een van de meest geliefde dieren was overleden.
RIP
Bandido
